Advent 2021.

Iets in mij vertelt me dat het tijd is voor iets nieuws.

Eigenlijk was dat elk jaar al zo.

Maar dit jaar is het ook deze website.

Hoewel ik veel van stilte hou, voel ik zeker zoveel liefde voor woorden. Alsof ik ze nodig heb om te overleven in het dagelijkse leven en te midden van wat dat innerlijk allemaal teweeg brengt. Schrijven helpt mij om emoties en gedachten te verhelderen. Om te verzachten wat pijnlijk of hard is. Om te relativeren wat zwaar voelt. Om te verstillen en vast te houden wat zo vlug ontglipt.

Als spiegel voor mijn eigen gedachten en gevoelens laat ik mij leiden door de bijbelse traditie. In de hoop dat het uiteindelijk zijn Woord is dat me rust zal brengen en kracht kan schenken. Die zoektocht verloopt niet altijd zonder slag of stoot. De laatste jaren zie ik God veel minder scherp. Maar ik weet dat Hij er is. Het is aan mij om Hem toe te laten. Niet op de manier die ik mezelf misschien zou wensen. Wel op de wijze zoals Hij is. Dat verlangen om Hem – en vanuit dat licht ook mezelf en anderen – op een steeds dieper niveau te ontdekken is een levensdoel dat mij vooruitdrijft en zoveel van het leven doet houden. Ook wanneer dat moeilijker is.

Al schrijvend, zoek ik. Al zoekend, schrijf ik.

Op deze website kan je drie soorten teksten terugvinden.

  • In mijn bijbelblog wil ik graag vertellen over wat Gods Woord met me doet – hier en nu – vandaag. Wekelijks wil ik met je delen wat een Schriftwoord uit de zondagslezingen in mij bewerkt en hoe het me anders aan het denken of doen zet. Sinds eind september 2022 kan je deze blogs ook lezen via Kerknet.
  • Onder het knopje bijbelcommentaren vind je de verzameling terug van de overwegingen die ik in de periode 2017-2020 op wekelijkse basis voor Kerk&leven mocht schrijven. Ik zal ze geleidelijk aan toevoegen. De pagina is dus nog in opbouw. De teksten zijn verweven met mijn leven van destijds, maar bevatten ook telkens een kern van exegetisch commentaar.
  • Af en toe waag ik mij ook wel eens aan poëzie. Met slechts enkele woorden en veel stilte probeer ik iets op te roepen van wat er in mij leeft.

Ik zou dit alles natuurlijk kunnen bewaren in een dagboek. Maar door te delen voel ik me verbonden. En dat is wellicht bij uitstek wat ik zoek. Verbinding. Met mezelf, met jou, met Hem.

In de hoop dat er misschien ook wel iets in jou is dat zich kan verbinden met een van deze schrijfsels, wens ik je er veel deugd mee toe.

Lieve groet,

Valérie