Een volgende keer

“Misschien draagt hij het volgend jaar vrucht.”

Derde zondag in de veertigdagentijd – Lucas 13,8

De bovenstaande evangeliezin gaat over een boom. Meer bepaald een wijngaardboom die al drie jaar geen vrucht meer draagt. De wijngaardenier wil hem omhakken. Hij brengt toch niets op. Maar de man op wiens grond de boom staat, besluit de boom nog wat tijd te geven. Misschien draagt hij volgend jaar wel vrucht…

Ik voel me verbonden met de anonieme man en ben blij dat hij er is. Hij gaat niet af op eerste indrukken of resultaten. Hij verbindt zich op een dieper niveau met de boom. Ook al weet hij ook niet met absolute zekerheid dat de boom precies een jaar later vrucht zal dragen – daarvan getuigt de ‘misschien’ – toch gelooft hij in zijn kunnen. De boom krijgt de kans om op zijn eigen tempo vrucht te dragen. Hij mag zijn wie hij is.

Ik denk aan mijn eigen plannen en verlangens die niet dadelijk tot vervulling komen. Misschien moet ik ook daaraan tijd geven. En er vertrouwen in stellen dat ze op het juiste moment wel richting zullen vinden. Ik denk aan de mensen die zo belangrijk voor me zijn, maar die ik door omstandigheden niet vaak kan zien. Ook daar is het hopen op een volgend moment.

Ik kijk naar het afgebroken twijgje van de lievelingsboom van mijn overleden oma. Ik plantte het in onze tuin. Het heeft wellicht weinig kans om te overleven: willekeurig afgebroken en in de volle vrieskou in de grond gestoken. Maar we laten het staan. In de hoop dat het misschien toch ooit wortel zal schieten. En als het dat niet doet, staat het daar als een heel waardevolle stille getuige. Om ons telkens opnieuw te vertellen dat ook moeilijker te dragen zaken deel uitmaken van de realiteit en er mogen zijn. Om eraan te herinneren dat graag zien zoveel meer is dan enkel maar afwegen wat het meeste leven schenkt.

9 gedachtes over “Een volgende keer

  1. Beste
    Dit verhaal van de boom heeft mij er toe gebracht vol te houden en te blijven geloven dat ooit het gelijk aan mij zou komen..
    Bij de eerste oliecrisis in 1973 besefte ik dat oliebronnen ooit zouden uitgeput geraken.
    Als alternatief bouwde ikzelf een warmtepomp.Jaren aan een stuk bespot..
    Toch blijven doorzetten en.nu 40 jaar later erkenning .Het geloof in het verhaal heeft mij gelijk gegeven.
    Groetjes.
    Blijf in jezelf geloven.

    Geliked door 1 persoon

  2. Mooie vergelijking tussen de vruchten van een boom en de successen in het leven. Ze kunnen allebei een tijdje op zich laten wachten.
    Voor mij is het grote verschil dat het laten staan van de wijngaardboom vermoedelijk geen enkel nadeel met zich meebrengt, terwijl te hard vastklampen aan bepaalde zaken in het leven wel nadelig kan zijn.
    Belangrijk is dus het vinden van de juiste balans tussen ruimte laten voor groei en ontwikkeling enerzijds en de moed vinden om moeilijke knopen door te hakken anderzijds.

    Geliked door 1 persoon

  3. In Bree zouden in 2021, vorig jaar dus, de 25-jaarlijkse Mariafeesten doorgaan. Er was voor dat corona er was al heel wat voorbereiding gedaan. Het kernteam besloot dat uitstel van de feesten door corona niet kon, wel dat we maand per maand, week na week zouden bekijken welke activiteit kon doorgaan, wat mogelijks in een lichtere vorm moest of wat we helemaal moesten annuleren. Er zijn dus feesten geweest in een fel afgeslankte vorm, wat is doorgegaan was goed. De verbondenheid met Onze Lieve Vrouw van Zeven Weeën heel groot en heel intens. De week voor het feest van Maria Ten Hemelopneming hadden we de Mariabeelden van al onze parochies verzameld in de zondagskerk en ze omgeven in een zee van hortensia’s. Na het feest van 15 augustus ging elk Mariabeeld terug naar haar eigen kerk. De bloemen bleven achter bij de piëta. Na een tijdje hebben we de potten bloemen gegeven aan medewerkers van verschillende parochies. Er bleef een totaal verpieterde pot achter, die durfden we aan niemand geven, het was zoals wij dat noemen een echt “kraatselke”. Ik heb mij over dit plantje ontfermd, mijn man gaf het een plaatsje in onze tuin. Misschien volgend jaar ….. en ja hoor, de vroege lente heeft al zijn best gedaan, er staan frisse groene blaadjes aan de hortensiastruik. Een restant van een grote droom die telkens werd bijgesteld, ik twijfel er niet aan dat deze zal uitgroeien tot een prachtige struik.
    Dank U, Onze Lieve Vrouw van zeven Weeën…..

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s