Beeld van God

“Want al wie zich verheft zal vernederd, maar wie zich vernederd zal verheven worden”.

Lucas 18,14 – 30ste zondag door het jaar

‘Goed dat we je haartjes eindelijk konden wassen; nu zijn ze terug mooi’, zeg ik aan Mara-Lea. ‘Mooi-er, bedoel je, mama. Ik ben toch altijd mooi!’, antwoordt ze. Heel mijn hart lacht. Voorlopig is het alvast gelukt om haar een positief zelfbeeld mee te geven.

Jezus probeerde dat ook, denk ik. En dan vooral aan de mensen die op de een of andere manier negatief in beeld werden gezet in zijn tijd. De tollenaars vormden zo’n groep binnen het joodse volk. Ze werkten samen met de Romeinen en persten hun volksgenoten vaak af door meer te vragen dan toegestaan. Hierdoor waren ze verre van beminnenswaardig.

Maar Jezus maakt een onderscheid tussen de personen en hun daden en pint mensen niet vast op hun verleden. De manier waarop de tollenaar hier en nu voor God staat, is volgens Jezus wat er toe doet. En dan blijkt het gebed van de tollenaar zelfs ‘mooier’ dan dat van de wetsgetrouwe farizeeër. Deze laatste verheft zich boven de tollenaar. Maar Jezus zet hem op zijn plaats. Terzelfdertijd krijgt de vernederde tollenaar van Jezus een verhevenere plek.

Het beeld dat we van anderen zowel als onszelf hebben, stemt niet altijd overeen met hoe God naar ons kijkt. Soms valt het me moeilijk om dat in te zien en vergt het veel energie om mijn eigen beeld bij te stellen. Maar uiteindelijk is het wel altijd bevrijdend om met de ogen van God te kijken. Hij ziet het mooie in ons. Ook als er even of al langer een minder mooie laag overheen zit.

‘Ik wil ook nog wat lippenbalsem.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s